จากข้อพระคัมภีร์ข้างต้น เราพอจะมองเห็นได้ว่า

1. การสรรเสริญจะต้องไม่มีความเงียบ

1.1   มีช่วงเวลาแห่งความเงียบในที่ประชุมของการนมัสการ ไม่กี่ครั้ง

เท่านั้นที่เราเห็นจากพระคัมภีร์ เช่น

•    เมื่อพระเมษโปดกทรงแกะตราดวงที่เจ็ด

o    วว.8:1 เมื่อพระเมษโปดกทรงแกะตราดวงที่เจ็ด ความเงียบก็ครอบคลุมสวรรค์อยู่ประมาณ ครึ่งชั่วโมง

1.2  คำว่า “สรรเสริญ” ในความหมายของคำ เป็นเรื่องของการ

แสดงออกด้วยการกระทำเป็นส่วนใหญ่ เช่น

•    การโห่ร้อง

o    2ซมอ.6:15 ดังนั้นแหละ ดาวิดและพงศ์พันธุ์อิสราเอลด้วยได้นำหีบของพระเจ้าขึ้นมา ด้วยเสียงโห่ร้องและด้วยเสียงเป่าเขาสัตว์
o    ศฟย.3:14 โอ บุตรีแห่งศิโยนเอ๋ย จงร้องเพลงเสียงดังโอ อิสราเอลเอ๋ย จงโห่ร้องเถิด จงเปรมปรีดิ์และลิงโลดด้วยเต็มใจของเจ้า เถิดนะ บุตรีแห่งเยรูซาเล็ม
o    ศคย.9:9 ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงร่าเริงอย่างยิ่งเถิด โอ บุตรีแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงโห่ร้องดูเถิด กษัตริย์ของเธอเสด็จมาหาเธอ ทรงความยุติธรรมและความรอดพระองค์ทรงอ่อนสุภาพและทรงลา ทรงลูกลา

•    การปรบมือ

o    สดด.47:1 ดูก่อนชนชาติทั้งหลาย จงตบมือ จงโห่ร้องถวายพระเจ้าด้วยเสียงไชโย

•    การกระโดดโลดเต้นด้วยความร่าเริงยินดี

o    ลก.6:23 ในวันนั้นท่านทั้งหลายจงชื่นชม และเต้นโลดด้วยความยินดีเพราะ ดูเถิด บำเหน็จของท่านมีบริบูรณ์ในสวรรค์ เพราะว่าบรรพบุรุษของเขา ได้กระทำอย่างนั้นแก่พวกผู้เผยพระวจนะเหมือนกัน

•    การร้องเพลงเสียงดัง

o    สดด.98:4-5 ชาวโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงเปล่งเสียงชื่นบานถวายแด่พระเจ้า เปล่งเป็นเสียงเพลงชื่นบานและร้องเพลงสรรเสริญ จงร้องเพลงสรรเสริญถวายพระเจ้าด้วยพิณเขาคู่ ด้วยพิณเขาคู่ คลอด้วยเสียงเพลง
o    อสย.54:1 จงร้องเพลงเถิด โอ หญิงหมันเอ๋ย ผู้ไม่คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร้องเพลงและร้องให้ดัง เจ้าผู้ไม่ได้เจ็บครรภ์ ด้วยว่าบุตรของแม่ร้างก็ยังจะมีมากกว่า บุตรของนางที่แต่งงาน พระเจ้าตรัสดังนี้
o    ศฟย.3:14 โอ บุตรีแห่งศิโยนเอ๋ย จงร้องเพลงเสียงดังโอ อิสราเอลเอ๋ย จงโห่ร้องเถิด จงเปรมปรีดิ์และลิงโลดด้วยเต็มใจของเจ้า เถิดนะ บุตรีแห่งเยรูซาเล็ม
o    ศฟย.3:17 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอยู่ท่ามกลางเจ้า เป็นนักรบผู้ประทานความมีชัย พระองค์ทรงเปรมปรีดิ์เพราะเจ้าด้วยความยินดี พระองค์จะทรงรื้อฟื้นเจ้าใหม่ ด้วยความรักของพระองค์พระองค์จะทรงเริงโลดเพราะเจ้าด้วยร้องเพลงเสียงดัง

•    การเต้นรำ

o    สดด.149:3 ให้เขาสรรเสริญพระนามของพระองค์ด้วยเต้นรำ ถวายเพลงแด่พระองค์ด้วยรำมะนาและพิณเขาคู่

1.3  คนที่มองเห็น เรากำลังสรรเสริญพระเจ้า ก็มักจะพูดกันว่า “เกินไป”

หรือ “บ้าคลั่ง” หรือ “ไม่ค่อยเหมาะสม”

•    2ซมอ.6:14 และดาวิดก็ทรงรำถวายแด่พระเจ้าด้วยสุดกำลังของพระองค์ และดาวิดมีเอโฟดผ้าป่าน คาดอยู่ที่พระองค์
•    2ซมอ.6:16 และขณะเมื่อหีบของพระเจ้าเข้ามาถึงเมืองดาวิดมีคาลราชธิดาของซาอูลก็มองออกที่ช่อง หน้าต่าง เห็นพระราชาดาวิดกระโดดโลดเต้นรำถวายแด่พระเจ้า และนางก็มีใจหมิ่น ประมาท
•    2ซมอ.6:20 และดาวิดก็ทรงกลับไปอวยพรแก่ราชวงศ์ของพระองค์ แต่มีคาลราชธิดาของซาอูลได้ ออกมาพบดาวิดและทูลว่า "วันนี้พระราชาแห่งอิสราเอลได้เกียรติยศนักหนาทีเดียวนะ เพคะ ทรงถอดฉลองพระองค์วันนี้ต่อหน้าสาวใช้ของข้าราชการ อย่างกับคนถ่อยแก้ผ้า ด้วยไม่มีความอาย"
•    กจ.2:1-6 เมื่อวันเทศกาลเพ็นเทคศเต แปลว่า ที่ห้าสิบ เป็นเทศกาลภายหลังวันเริ่มเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ50วัน มาถึง จำพวกศิษย์จึงรวมอยู่ในที่แห่งเดียวกัน ในทันใดนั้นมีเสียงมาจากฟ้าเหมือนเสียงพายุกล้าสั่นก้องทั่วตึกที่เขานั่งอยู่นั้น มีเปลวไฟสัณฐานเหมือนลิ้นปรากฏแก่เขากระจายอยู่บนเขาสิ้นทุกคน เขาเหล่านั้นก็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตั้งต้นพูดภาษาอื่นๆตามที่พระวิญญาณทรงโปรดให้พูด มีพวกยิวจากทุกประเทศทั่วใต้ฟ้าซึ่งเป็นผู้เกรงกลัวพระเจ้า มาอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อมีเสียงอย่างนั้นเขาจึงพากันมา และฉงนสนเท่ห์เพราะต่างคนต่างได้ยินเขาพูดภาษาของตัว

2. การสรรเสริญต้องได้รับการดลใจของพระวิญญาณบริสุทธิ์

•    คนในที่ประชุมก็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
•    คนในที่ประชุมก็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ พวกเขามีบางสิ่งบางอย่างที่แสดงออกมา ซึ่งเปลี่ยนไปจากเดิมที่เคยได้ยิน
•    เขาพูดภาษาอื่นๆ ตามที่พระวิญญาณทรงโปรดให้พูด
•    พวกเขากล่าวถึงมหกิจของพระเจ้า นั่นคือ การสรรเสริญพระเจ้า “ชาวเกาะครีตและชาวอาระเบีย เราทั้งหลายต่างก็ได้ยินคนเหล่านี้กล่าวถึงมหกิจของพระเจ้า ตามภาษาของเราเอง "”
•    เสียงสรรเสริญเหล่านั้นก็ดังมาก ล้นจากห้องประชุมออกไปจนถึงถนนข้างนอก สอดคล้องคล้ายในพระคัมภีร์หลายตอน เช่น
o    เสียงดังมาก เมื่อพระเยซูเสด็จเข้าเยรูซาเล็ม
o    ยน.12:12-13 วันรุ่งขึ้นเมื่อคนเป็นอันมากที่มาในงานเทศกาลนั้น ได้ยินว่าพระเยซูเสด็จมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม เขาก็พากันถือทางอินทผลัมออกไปต้อนรับพระองค์ ร้องว่า "โฮซันนา {ในที่นี้เป็นข้อความแสดงการสรรเสริญ} ขอให้พระองค์ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือ พระมหากษัตริย์แห่งอิสราเอล ทรงพระเจริญ"
o    เสียงดังมาก เมื่อพวกเขาข้ามทะเลแดง ( อพย.15 )
o    เสียงดังมาก เมื่อโกลิอัทถูกฆ่าตายด้วยฝีมือของดาวิด
o    1ซมอ.17:52 คนอิสราเอลกับคนยูดาห์ก็ลุกขึ้นโห่ร้องไล่ติดตามคนฟีลิสเตีย ไกลไปจนถึงเมืองกัทและถึงประตูเมืองเอโครน ทหารฟีลิสเตียที่บาดเจ็บจึงล้มลงตามทางจากชาอาราอิม ไกลไปจนถึงเมืองกัทและเมืองเอโครน
หวังว่าจะเป็นประโยชน์นะครับ