อาจมีหลายคนเคยสงสัย และตั้งคำถามว่า
เราจำเป็นต้องมีการเจิมในการร่ายรำหรือไม่ เพราะอะไร ?

คำตอบก็คือ การเจิมเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด สำหรับการรับใช้ทุกประเภทไม่เป็นเพียงร่ายรำเท่านั้นนะคะ  เราคงไม่คิดว่าเราจะขึ้นปรนนิบัติทุกอาทิตย์ โดยอาศัยแต่ความสามารถในการเต้น และการฝึกซ้อมอย่างหนักเท่านั้นใช่มั้ยคะ

พระคัมภีร์ได้กล่าวถึงการเจิมไว้มากมายนะคะ เช่น

อสย.61 : 4 “พระวิญญาณแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้เพื่อนำข่าวดีมายังผู้ที่ทุกข์ใจ พระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้ามาให้เล้าโลมคนที่ชอกช้ำระกำใจ และร้องประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย และบอกการเปิดเรือนจำออกให้แก่ผู้ที่ถูกจำจอง เพื่อการประกาศปีแห่งความโปรดปรานของพระเจ้า และวันแห่งการแก้แค้นของพระเจ้าของเรา เพื่อเล้าโลมบรรดาผู้ที่ไว้ทุกข์....”

กจ.1 : 8 “แต่ท่านทั้งหลายจะได้รับพระราชทานฤทธิ์เดช เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จมาเหนือท่านและท่านทั้งหลายจะเป็นพยานฝ่ายเราในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่งแคว้นยูเดีย แคว้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก”

1 คร.4 : 20 “เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้ามิใช่เรื่องของคำพูด แต่เป็นเรื่องฤทธิ์เดช”

1 ยน.2 : 20 “และท่านทั้งหลายได้รับการทรงเจิมจากองค์ผู้บริสุทธิ์แล้ว และท่านทุกคนก็มีความรู้”

1 ยน. 2 : 27 “การเจิมได้สอนเราให้รู้ทุกสิ่ง”

ยน.14 : 26 พระวิญญาณนั้นเป็นครูของเรา พระองค์ช่วยให้เราสามารถระลึกถึงสิ่งต่าง ๆ ที่พระเจ้าตรัสแก่เราได้

1 ยน. 2 : 20 ให้เราปรารถนาและรอคอยการเจิมจากพระเจ้า

ดังนั้นการรับใช้ด้านร่ายรำ จึงต้องการการเจิมอย่างยิ่ง เพราะถ้าปราศจากการเจิม การปรนนิบัตินั้นก็เป็นเพียงเนื้อหนัง   พระเยซูกล่าวว่า เราสามารถจะกระทำกิจที่ยิ่งใหญ่ กว่าที่พระองค์ทรงทำได้โดยพึ่งพาพระวิญญาณ

แม้แต่พระเยซูก็ต้องการฤทธิ์อำนาจจากการเจิมของพระเจ้า ที่จะทำให้พระราชกิจของพระองค์ที่กระทำบนโลกนี้ให้สำเร็จ แล้วเราเป็นผู้ใดที่ไม่ต้องการการเจิม จริงมั้ยคะ

สำหรับคนที่มีพื้นฐานการเรียน หรือฝึกฝนมาอย่างชำนาญ ก็ต้องระมัดระวังที่อย่าพึ่งพาพื้นฐานการฝึกฝนมากไปกว่าการพึ่งพาพระวิญญาณบริสุทธิ์นะคะ เพราะโดยความสามารถที่ปราศจากการเจิม มันไม่มีผลต่อจิตวิญญานคนเลย มันอาจจะดูสวยงามแค่นั้น และจะทำให้คนเข้าใกล้เนื้อหนังไม่ใช่พระเจ้า

สำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานการฝึกฝนมาก่อน แต่ได้รับของประทานในความสามารถตามธรรมชาติ  ก็จงอย่าเย่อหยิ่ง เพราะคุณก็ต้องการพระวิญญาณเช่นกันค่ะ

นักร่ายรำต้องแสวงหาการเจิมโดยการขอจากพระเจ้า และเคลื่อนไหวไปตามการเจิมนั้น ไม่เช่นนั้น การร่ายรำนั้นอาจจะดูดี และอาจจะสัมผัสอารมณ์ความรู้สึกของคนได้ แต่จะแตะไม่ถึงจิตวิญญาณ ไม่มีคุณค่าอย่างคงทนถาวรจนถึงแผ่นดินสวรรค์ค่ะ